Ο μαχητής των σκιών

Όταν πιάνεις πάτο, όταν σου δείχνουν την έξοδο, όταν σου λένε ότι έχασες,
βάζεις το κεφάλι κάτω , αισθάνεσαι αδύναμος, λυπημένος, γεμάτος αμφιβολίες για τα πάντα…
Αποσυντονισμός πλήρης…
Ο χρόνος έχει παγώσει …
Συνέχεια στο μυαλό σου οι ίδιες σκέψεις λες και μπορεί κάτι να αλλάξει.
Παράλυτος.
Οι μέρες περνούν και εσύ κολλημένος με το τι έγινε.
Γιατί αυτό σε μένα;
Και καταφέρνεις έτσι να θυσιάζεις ήδη χρόνο πολύτιμο στην «μπλόφα» που σου κάνει η ζωή…
Η αρένα γύρω σου άδεια, κανείς δίπλα σου, συμβαίνει …
Ποιός κάθεται τώρα να παλέψει με τις σκιές, είναι όλοι στις εξέδρες.
Εσύ όμως είσαι εκεί, εσύ είσαι ο εκλεκτός, τις ακούς έρχονται, προσπαθείς να τις δεις αλλά πουθενά… Τέλος;

ΟΧΙ ΡΕ,ΘΑ ΠΟΛΕΜΗΣΩ!